Africa_Trippin

It’s been a long time since I’ve written in this blog and for that I do feel pretty badly.  Not that bad, but… bad enough.

I’ve had this blog in my mind for months now, but it hasn’t wanted to to come out until now.  Recent events have made it more than relevant and necessary to be discussed.

Basically, it concerns the duty of the ‘expat,’ or as we’ve learned to know them in our Angelina movies, the white humanitarians, who usually get to ride in the front seat of the vehicles that are used by aid agencies.  What’s the main duty of the person sitting in shotgun?  Well… waving duty.  You’ve got to make sure you’re waving right and left, so that someone out there doesn’t get the impression you’re looking down your nose at them as you drive at high speed in your expensive vehicle past their gritty, doomed-to-repeat *ENTER DISASTER OR CONFLICT HERE* area.

Why would you need to wave the whole day?  Well, just in case someone gets it in their mind to throw a stone at you (one missed my head last year in Gulu, and broke the left hand side mirror instead, showering my face with glass.  Awesome.  If I wasn’t wearing sunglasses, I’m not sure what my eyes would look like today.

In the case of another agency which shall remain un-named, ten days ago in Karamoja, Uganda, their humanitarian convoy was riddled with bullets from unknown gunmen, killing several passengers in one vehicle and seriously wounding others.  Does anyone know why?  Nope.  Were they transporting something important or precious?  Not unless you count life as precious.  Perhaps someone in a vehicle weeks or even months before them passed by some starving or disgruntled people who as lots of people this side of the globe are wont to do, shouted incomprehensibly at the vehicle and/or its occupants, gesturing with local idioms which the occupants couldn’t fathom.  Do you smile and wave at someone who is shouting insults at you?  What if you don’t know?  You usually just pass them by.  But what if they were shouting ’stop because I want to discuss the latest aid package by the UK government which I feel doesn’t correctly address our slow-onset developmental disasters!’  Then you’re fucked, because the next time you drive by, they’ll open fire.

So keep on waving, assholes.  Or we’re all dead.

Σπέις Κράφτ Γκαλάκτικα

1.Κάθε Δευτέρα 9:30- 11:00 (Ώρα Ελλάδας) ζωντανά από τo Στούντιο Παραγωγής του Giafkanet στο βόρειο Λονδίνο η εκπομπή Africanism…. Βρετανική ΠοΠ, νεοϋορκέζικες κιθάρες και βερολινέζικο τέκνο…κουβέντα για πολιτική και όλα τα τελευταία νέα από την Αφρική
2.Δείτε δεξιά το βιντεοσπότ της εκπομπής με εικόνα από το Rumbek του Νότιου Σουδάν
3.Για να ακούσετε τον Giafkanet κάντε κλίκ πάνω στο στο σήμα ρου σταθμού (ροζ μπλε νεκροκεφαλή). Σε περίπτωση που έχετε τεχνικά προβλήματα απλά ακολουθείτε τις οδηγίες στο site του σταθμού
4. Στις 11 Ιουλίου τρέχω το γύρο του Λονδίνου/London Run (οκει 10χλμ.)…για την Βρετανική ΜΚΟ African Education Trust….Στόχος μου είναι να μαζέψω 250 λίρες για τα προγράμματα της οργάνωσης στην Ανατολική Αφρική. Κάντε κλικ στο εικονίδιο με τα αθλητικά παπούτσια και ακολουθήστε τις οδηγίες…Support Panos
5.Το επόμενο εικονίδιο είναι ένα έξυπνο- στα όρια της διαστροφής- fundraising εργαλείο, σύμπραξη νέων τεχνολογιών, καπιταλισμού και Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (πραγματικών, όχι ελληνικών μαϊμούδων). Λοιπόν η ιστορία αυτή ουσιαστικά μετατρέπει το χρόνο(γύρω στo10λεπτά) που “ξοδεύεις” βλέποντας ένα διαδραστικό μάρκετινγκ τρικ σε ραδιοφωνικό χρόνο στην Ουγκάντα για να μεταδοθούν εκπαιδευτικά μηνύματα  ή σε εργατοώρες  εκπαιδευτικών στο πεδίο…Τι σας λέω.. λοιπόν αν έχετε λίγο χρόνο κάντε το ρολόι του Social Vibe να μετρήσει για τα παιδιά στην Ουγκάντα
6.Πιο κάτω είναι άλλο ένα link για τον αγώνα το 6χλμ που τρέχω για την Comic Relief…http://www.comicrelief.com/ …και πάλι μυρίζει Αφρική ο ναι!!
7.Κάπου εκεί έχει και κάποια link για δημοσιογραφικά δίκτυα που καλύπτουν: International Development, Humanitarian Affairs, Peace&Conflict Resolution…για διεστραμμένα πλην ανήσυχα μυαλά
8.Τέλος έχουμε μια μικρή ψηφοφορία για τα αγαπημένα σας θέματα για την εκπομπή Africanism.

Αν τα πράγματα πάνε καλά βγαίνουμε αέρα Δευτέρα βράδυ…Τις επόμενες  6 εβδομάδες έχω ταξίδια με την δουλειά οπότε οι ώρες μάλλον θα αλλάζουν γιατί θα με από -6GMT σε +7 GMT.

Το αστρόπλοιο του Africatrippin  συναντά το πλατφόρμα επικοινωνίας GiafkaNet και το ταξίδι συνεχίζεται από την Αφρική στον σκουπιδο κυβερνοχώρο…

Px

GiafkaNet……Ένα συλλογικό διαδραστικό πείραμα επαφής

Στα σημεία των καιρών, η απόσταση μας χώρισε. Ίσως και να μεγαλώσαμε, αλλάξαμε και τελικά ξαναγνωριστήκαμε. Η παιδική αθωότητα είχε μάλλον περάσει προ πολλού. Ήταν και εκείνα τα φοιτητικά τα χρόνια, ατελείωτη φτηνή μπύρα και όλη η μαγεία της μεγάλης πόλης . ‘Εφυγε όμως και αυτό. Έμειναν λέει οι στιγμές και εκείνη η σπίθα του τότε. Ο ένας εδώ ο άλλος εκεί, μα πάντα γυρίζαμε. Ήταν ο κρυφός πόθος της επαφής. Τι κι αν ο κύβος άλλαζε όψη. Κλεφτές ματιές στα γκρίζα για ένα μεταχειρισμένο δίχρονο στα πεζοδρόμια της Μιχαλακοπούλου. Ένα Νιου Γουέιβ κούρεμα για να θυμίζει οτι τίποτα δεν άλλαξε. Η ματαιοδοξία της μπάντας, ξεχειλωμένοι κοιλιακοί από το 9:00- 18:00 και τα πρώτα άντα ήταν γεγονός. Το κλάμα του πρώτου μωρού στην παρέα δεν άφηνε περιθώρια για δεύτερες σκέψεις.

Λίγο στο επιχειρείν, μια δόση επιστήμης, λιγότερο τέχνη αλλά μια μαγεία που έφερνε ο καθένας, του παν ότι έφτανε. Ναι ήταν εκείνη, η επιθυμία για την επαφή. Είναι η τελολογική ατολμία του χωροχρόνου. Έφταιγε λέγει η Αθήνα, όχι για όλους. Άλλοι έφυγαν και δεν γύρισαν. The grass is always greener on the other side λένε οι τούτοι. Ίσως, άλλα ήταν και πάλι εκείνη η ανάγκη να μιλήσουμε που μας έφερνε δίπλα. Όλο και πιο κοντά όσο πιο μακρυά έφτανε η αναζήτηση του άλλου.

Κάπου εκεί γεννήθηκε η πειραματική πλατφόρμα επικοινωνίας του GiafkaNet. Δεν είναι ραδιόφωνο, είναι δίκτυο του είπαν. Είναι εκεί που συναντούνται οι φωνές. Κάποιοι γκρίνιαξαν, θα πνιγεί μαζί με τα άλλα. Η συλλογικότητα έχει τετελεσμένα όρια. Οτι ανοίγει χαλάει στο τέλος σας την κονσέρβα. Τελικά όλοι συμφώνησαν ότι στο κόσμο τoυ είναι, ότι έχει αρχή, έχει και τέλος. Ο GiafkaNet συμφώνησε και αυτός ή έτσι του είπαν. Κάτι πάντως είχε αλλάξει για πάντα.

Tre banal, φενάκη, ψευδοπροπροβοτόρικο. Αυτό είναι το όνομα του δικτύου επικοινωνίας ελευθεριακών συνειδήσεων. Ο GiafkaNet μάλλον δεν ορίζεται με κλασσικούς όρους πολιτικής φιλοσοφίας. Δράσεις, φωνές και σκέψεις συναντούνται εκεί. Αθήνα, Θεσσαλονίκη, επαρχία και κάπου πιο έξω. Ακτιβισμός, τέχνη, επιστήμη, καινοτομία και πολιτική συναντούν τη γλυκόπικρη γεύση του άλλου…..και η μουσική; ΝεοΥορκέζικες κιθάρες, βρεταννική ΠοΠ, βερολινέζικο τέκνο, ιταλικές ταραντέλες, αφρικάνικοι ρυθμοί και ρεμπέτικα του μεσοπολέμου. Σημεία αναφοράς και βιωματικές αναπαραστάσεις του ήχου.

Μέρος Α’